The Noble Qur'an Encyclopedia

Ta, ha.[86]

Nuk ta kemi shpallur Kuranin (o Muhamed) për të të munduar,

por vetëm si këshillë për këdo që i frikësohet Allahut.

I shpallur nga Ai që krijoi Tokën dhe qiejt e lartë.

I Gjithëmëshirshmi mbi Arsh është ngritur.

E Tija është ç'ka në qiej e në Tokë dhe ç'ka ndërmjet tyre e ç'ka nën dhé.

Pavarësisht a flet ti me zë të lartë (apo jo), Ai, pa dyshim, i di fshehtësitë, madje edhe ato më të fshehtat.

Allahu është Ai përveç të Cilit nuk ka zot që meriton të adhurohet. Ai ka emrat më të bukur.

A e ke dëgjuar ndodhinë e Musait?

Kur pa një zjarr dhe i tha familjes së vet: "Rrini këtu, se vërejta një zjarr. Ndoshta mund t'ju sjell që andej ndonjë urë zjarri ose të gjej pranë tij ndonjë udhërrëfyes."

Kur arriti aty, një zë e thirri: "O Musa!

Në të vërtetë, Unë jam Zoti yt! Prandaj, zbathi nallanet, sepse je në Luginën e Shenjtë të Tuvasë.

Unë të kam zgjedhur ty, prandaj dëgjoje mirë atë që po të shpallet!

"Me të vërtetë, Unë jam Allahu, askush përveç Meje nuk meriton të adhurohet. Pra, vetëm Mua më adhuro dhe fale namazin për të më kujtuar Mua!

Çasti i Kiametit do të vijë patjetër, por Unë e kam fshehur fort atë, në mënyrë që gjithsecili të shpërblehet sipas asaj që ka punuar.

Prandaj, të të mos mashtrojnë kundrejt saj ata që nuk besojnë në të dhe ndjekin epshet e veta, se përndryshe do të shkatërrohesh.

Ç'është ajo në të djathtën tënde, o Musa?"

Ai tha: "Është shkopi im, me të cilin mbështetem e u shkund gjethe dhenve të mia, por e përdor edhe për punë të tjera."

Allahu tha: "Hidhe atë, o Musa!"

Ai e hodhi atë dhe, papritmas, ai u shndërrua në një gjarpër që lëvizte me shpejtësi.

Allahu tha: "Merre atë e mos ki frikë, se Ne do ta kthejmë në gjendjen e tij të mëparshme!

Fute dorën nën sqetull: ajo do të dalë e bardhë, pa ndonjë të metë, si një shenjë tjetër,

për të të treguar disa nga shenjat Tona më të mëdha.

Shko te Faraoni, se ai vërtet e ka tepruar!

Ai tha: "Zoti im, zgjeroma gjoksin,

lehtësoma punën,

dhe zgjidhma nyjën e gjuhës,

që ta kuptojnë fjalën time!

Më jep një ndihmës nga familja ime,

Harunin, vëllanë tim!

Më shto fuqinë përmes tij,

dhe bëje ortak në detyrën time,

që të të lartësojmë shumë

e të të përmendim shumë!

Me të vërtetë, Ti je Vëzhguesi ynë."

Allahu tha: "T'u plotësua kërkesa, o Musa!

Ne të kemi dhuruar mirësi edhe më parë,

kur e frymëzuam nënën tënde me atë që e frymëzuam:

"Vendose atë në një arkë dhe hidhe në lumë. Lumi do ta nxjerrë në breg e atë do ta marrë një armik Imi dhe i tij." Unë hodha dashuri për ty nga ana Ime, që të rritesh nën Syrin (kujdesin) Tim.

Kur motra jote po ecte (duke të përcjellë nga larg) e po thoshte: "A doni t'ju tregoj dikë që mund të përkujdeset për të?" Kështu, Ne të kthyem te nëna jote, që ajo të gëzohej e të mos pikëllohej. Pastaj, ti vrave një njeri (gabimisht), por Ne të shpëtuam nga brenga dhe të sprovuam me sprova të shumta. Ti qëndrove disa vjet te populli i Medjenit e më pas erdhe në një kohë të caktuar, o Musa.

Unë të kam zgjedhur për Vete.

Shkoni pra, ti dhe vëllai yt, me mrekullitë e Mia e mos u dobësoni kundrejt përmendjes Sime!

Shkoni të dy te Faraoni, se ai njëmend e ka tepruar.

I flitni fjalë të buta, me shpresë se do të kujtohet e do të frikësohet (nga Allahu)!"

Ata thanë: "Zoti ynë, ne druajmë se mos po nxiton të na ndëshkojë ose do t'i kalojë kufijtë."

Ai tha: "Mos kini frikë! Pa dyshim, Unë jam me ju: dëgjoj dhe shoh.

Pra, shkoni tek ai e thoni: "Ne jemi të dërguar nga Zoti yt, andaj lëri bijtë e Israilit të vijnë me ne e mos i mundo. Ne të kemi sjellë një provë nga Zoti yt. Shpëtimi i takon atij që ndjek udhëzimin (e vërtetë)!

Neve na është shpallur se dënimi i pret ata që përgënjeshtrojnë (të vërtetën) dhe kthejnë shpinën."

Faraoni tha: "Pra, kush është Zoti juaj, o Musa?"

Ai tha: "Zoti ynë është Ai që çdo gjëje i dha formën e vet e pastaj e udhëzoi."

Ai (Faraoni) tha: "E si është puna e brezave të mëparshëm?"

Ai (Musai) tha: "Dija për ta është te Zoti im në një Libër. Zoti im nuk gabon dhe nuk harron."

Ai është që për ju shtriu Tokën, ju bëri në të shtigje dhe lëshoi shi nga qielli, përmes të cilit nxori lloje të ndryshme bimësh.

Hani e kullotni bagëtinë tuaj! Vërtet, në këto ka shenja për mendarët.

Prej tokës ju krijuam, në të do t'ju kthejmë dhe prej saj do t'ju ringjallim edhe një herë.

Ne ia treguam atij (Faraonit) të gjitha shenjat Tona, por ai i përgënjeshtroi ato dhe kundërshtoi.

Ai tha: "A paske ardhur të na nxjerrësh nga toka jonë me magjinë tënde, o Musa?

Ne do të të sjellim një magji të ngjashme, kështu që cakto mes nesh e teje një takim të përshtatshëm, të cilin nuk do ta thyenim as ne e as ti."

Musai tha: "Takimi me ju le të jetë në ditën e festës, kur të tubohen njerëzit paradite."

Faraoni shkoi dhe thuri planin e vet e pastaj erdhi (në pikëtakim).

Musai u tha atyre (magjistarëve): "Mjerë ju! Mos trilloni gënjeshtra kundër Allahut, që Ai t'ju shfarosë me dënim. S'ka dyshim se, kushdo që trillon gënjeshtra, do të dështojë."

Atëherë, ata e diskutuan këtë çështje mes tyre, duke pëshpëritur fshehurazi.

Ata thanë: "Këta janë thjesht dy magjistarë që duan t'ju dëbojnë nga toka juaj me magjinë e tyre dhe të prishin mënyrën tuaj shembullore të jetesës.

Prandaj, bashkoni magjitë tuaja, pastaj rreshtohuni në radhë. Ai që ngjadhënjen sot, është fitimtari i vërtetë!"

Ata thanë: "O Musa, a do të hedhësh ti apo të hedhim ne të parët?"

Ai tha: "Jo, hidhni ju të parët!" Dhe ja, litarët dhe shkopinjtë e tyre, për shkak të magjisë së tyre, i dukeshin atij sikur lëviznin me shpejtësi.

Atëherë, Musai ndjeu frikë në vete.

Ne i thamë: "Mos ki frikë, se vërtet ti do të jesh ngadhënjyes!

Hidhe atë që ke në dorën e djathtë, që të gëlltisë ato që kanë trilluar. Në të vërtetë ajo që kanë bërë ata është vetëm mashtrim magjistarësh, por magjistari nuk do të ketë sukses, kudo që të jetë."

Atëherë, magjistarët ranë në sexhde e thanë: "Ne besojmë në Zotin e Harunit dhe Musait!"

Ai (Faraoni) tha: "Si guxoni ta besoni atë pa lejen time?! Në të vërtetë, ai është mjeshtri juaj që jua ka mësuar magjinë! Gjithsesi, unë do t'jua pres duart dhe këmbët këmbyerazi dhe do t'ju kryqëzoj në trungjet e palmave. Atëherë do ta kuptoni me siguri se dënimi i kujt është më i rëndë e më i përhershëm!"

Ata thanë: "Ne kurrë nuk do të të japim përparësi ty ndaj provave të qarta që na kanë ardhur dhe ndaj Atij që na ka krijuar, kështu që vendos çfarë të duash. Ti mund të marrësh vendim vetëm në jetën e kësaj bote.

Ne, pa dyshim, besojmë në Zotin tonë, që Ai të na i falë gabimet tona dhe magjinë që na e ke detyruar. Allahu është më i miri (në shpërblim) dhe më i përhershmi (në ndëshkim)."

Sigurisht, atë që vjen te Zoti i tij si keqbërës, e pret Xhehenemi, ku as do të vdesë e as do të jetojë.

Ndërkaq, kush i vete Atij si besimtar, që ka bërë vepra të mira, të këtillëve u takojnë shkallët më të larta:

Xhenetet e Përjetësisë, nëpër të cilat rrjedhin lumenjtë, ku do të jenë përgjithmonë. Ky pra është shpërblimi i atyre që pastrohen (nga gjynahet).

Ne i shpallëm Musait: "Udhëto natën me robërit e Mi dhe hapu atyre një rrugë të tharë në det, ku nuk do të frikësohesh se ju zënë, as do të kesh frikë (nga mbytja)."

Atëherë, Faraoni i ndoqi me ushtrinë e tij, por deti i pushtoi plotësisht.

Faraoni e humbi popullin e tij dhe nuk e udhëzoi në rrugë të drejtë.

O bijtë e Israilit, Ne ju shpëtuam nga armiku juaj, lidhëm besën me ju në anën e djathtë të malit Tur dhe ju zbritëm menën[87] dhe thëllëzat.

"Hani nga të mirat që jua kemi dhënë, por mos i kaloni kufijtë në të, se përndryshe do t'ju zërë zemërimi Im. E, ai që e zë zemërimi Im, do të humbasë.

Unë, me të vërtetë, jam Falës i Madh për atë që pendohet, beson, bën vepra të mira dhe i përmbahet udhëzimit të vërtetë."

"Çfarë të shtyu të nxitosh para popullit tënd, o Musa?"

Ai tha: "Ata janë duke ndjekur gjurmët e mia e unë nxitova te Ti, o Zoti im, që të jesh i kënaqur me mua."

Allahu tha: "Ne e kemi sprovuar popullin tënd gjatë mungesës sate dhe Samiriu i ka çuar në humbje ata."

Kështu, Musai u kthye te populli i tij i zemëruar e i pikëlluar dhe tha: "O populli im, a nuk ju dha Zoti juaj një premtim të mirë? A aq e gjatë ju duk koha apo deshët që t'ju godasë zemërimi i Zotit tuaj, ndërkohë që e thyet premtimin që më dhatë?"

Ata thanë: "Ne nuk e thyem premtimin që të dhamë me vullnetin tonë, por u ngarkuam me stolitë e popullit (të Faraonit), kështu që i hodhëm ato (në zjarr) e po ashtu i hodhi edhe Samiriu."

Pastaj ai bëri për ta një trup viçi që lëshonte një pëllitje. Ata thanë: "Ky është zoti juaj dhe zoti i Musait, por ai ka harruar."

A nuk e shihnin se ai nuk u përgjigjej atyre në asnjë fjalë, as mund t'u bënte dëm e as dobi?

Haruni u kishte thënë atyre më parë: "O populli im, ju, në të vërtetë, jeni vënë në sprovë me këtë. Pa dyshim, Zoti juaj është i Gjithëmëshirshmi, andaj ndiqmëni mua dhe dëgjoni urdhrin tim."

Ata thanë: "Ne nuk do të pushojmë së adhuruari atë derisa të kthehet Musai te ne."

Musai tha: "O Harun, çfarë të pengoi kur i pe që kishin humbur

që të vije tek unë? A e theve urdhrin tim?"

Haruni tha: "O biri i nënës sime, mos më kap për mjekre, as për koke! Kisha frikë se do të thoshe: "Ke shkaktuar përçarje mes bijve të Israilit dhe nuk e ke përfillur porosinë time."

Musai i tha: "Ç'është puna jote, o Samiri?"

Ai tha: "Pashë diçka që ata nuk e panë, kështu që mora një grusht (pluhur) nga gjurmët e të dërguarit (Xhibrilit) dhe pastaj e hodha (në zjarr). Kështu më nxiti vetja ime."

Musai tha: "Ik atëherë! Gjatë tërë jetës ty do të të duhet të thuash: "Mos më prekni!" Por, ty të është caktuar një takim (për llogaridhënie), të cilit nuk mund t'i shpëtosh. Shikoje zotin tënd, para të cilit qëndrove duke e adhuruar: Ne do ta djegim tërësisht atë, pastaj do ta hedhim në det.

Pa dyshim, Zoti juaj është vetëm Allahu, përveç të Cilit nuk meriton të adhurohet askush. Ai përfshin çdo gjë me diturinë e Tij."

Kështu, Ne po të tregojmë ty disa nga historitë e së kaluarës. Ndërkohë që Ne të kemi dhënë një Këshillë (Kuranin) nga ana Jonë.

Kushdo që ia kthen shpinën atij (Kuranit), në Ditën e Kiametit do të bartë një barrë të rëndë (gjynahesh),

e cila do ta shoqërojë përherë. Sa barrë e tmerrshme që do të jetë ajo në Ditën e Kiametit!

Ditën kur do t'i fryhet Surit, Atë ditë Ne do t'i tubojmë keqbërësit të murrëtyer,

të cilët do t'i pëshpëritin njëri-tjetrit: "Ju keni qëndruar vetëm dhjetë (net)."

Ne e dimë më së miri se çfarë do të thonë ata: më i dijshmi ndër ta do të thotë: "Ju keni qëndruar vetëm një ditë."

Ata do të të pyesin për malet. Thuaju: "Zoti im do t'i bëjë hi e pluhur

ndërsa tokën do ta bëjë të shkretë e të sheshtë,

nuk do të shohësh në të asnjë lug e as kodrinë."

Atë Ditë, ata do të ndjekin thirrësin e s'do të mund të shmangen. Të gjithë zërat do të ulen para të Gjithëmëshirshmit, kështu që nuk do të dëgjohet asgjë tjetër, përveç ndonjë murmuritjeje.

Atë Ditë nuk do të bëjë dobi ndërmjetësimi, përveç ndërmjetësimit të atij që i jep leje i Gjithëmëshirshmi dhe e pranon fjalën e tij.

Ai e di ç'do të ndodhë në të ardhmen dhe ç'ka ndodhur në të kaluarën, ndërsa ata nuk mund ta përfshijnë Atë me dijen e tyre.

Të gjitha fytyrat do të përulen para të Përjetshmit, Mbajtësit të gjithçkaje dhe, pa dyshim, ka humbur ai që do të mbartë padrejtësi.

Ndërsa ai që bën vepra të mira, duke qenë besimtar, nuk do t'i frikësohet padrejtësisë e as pakimit (të shpërblimit).

Kështu pra, Ne e zbritëm Kuranin në gjuhën arabe dhe i shpjeguam paralajmërimet, në mënyrë që ata të kenë frikë Allahun ose të marrin mësim.

I Lartësuar është Allahu, Sunduesi i Vërtetë. Mos nxito të lexosh Kuranin para se të ketë mbaruar kumtimi i tij dhe thuaj: "Zoti im, shtoma diturinë!"

Ne e porositëm edhe Ademin më parë, por ai harroi e nuk qe i vendosur (në ruajtjen e porosisë).

Kur u thamë melekëve: "Bjerini në sexhde Ademit!", të gjithë ranë në sexhde, përveç Iblisit, i cili kundërshtoi.

Ne thamë: "O Adem, ky është armiku yt dhe i gruas sate, prandaj ruajuni që të mos ju nxjerrë kurrsesi nga Xheneti e të vuash pastaj!

Aty nuk do të jesh i uritur e as i zhveshur

dhe se s'do të kesh as etje e as vapë."

Por shejtani e cyti atë: "O Adem, a dëshiron të të tregoj pemën e përjetësisë dhe të një mbretërie që nuk shuhet kurrë?"

Atëherë, ata të dy hëngrën nga pema e iu zbuluan pjesët e turpshme, prandaj nisën të mbulohen me gjethet e Xhenetit. Ademi e kundërshtoi Zotin e vet, kështu që u shmang nga rruga e drejtë.

Pastaj, Zoti i tij e zgjodhi atë, ia pranoi pendimin dhe e udhëzoi.

Ai tha: "Zbritni së andejmi që të gjithë! Ju do të jeni armiq të njëri-tjetrit. Kur t'ju vijë udhëzimi nga Unë, ai që do ta ndjekë udhëzimin Tim, as do të humbasë e as do ta zërë mjerimi.

E kushdo që ia kthen shpinën Këshillës Sime, do të ketë jetë të vështirë dhe në Ditën e Kiametit do ta ringjallim të verbër.

Ai do të thotë: "Zoti im, përse më ringjalle të verbër, kur unë shihja më parë?"

Allahu do të thotë: "Kështu të erdhën ty shenjat Tona, por ti i shpërfille ato, prandaj kështu edhe ti sot do të jesh i harruar."

Kështu e ndëshkojmë Ne atë që i kalon kufijtë dhe nuk i beson ajetet e Zotit të vet, e dënimi i botës tjetër është edhe më i ashpër e më i përhershëm.

A nuk e kanë të qartë ata se sa e sa breza para tyre i kemi shkatërruar, ndërkohë që ata ecin nëpër vendet e tyre? Me të vërtetë, në këtë ka shenja për mendarët.

Sikur të mos ishte një fjalë e mëparshme nga Zoti yt dhe një afat i caktuar, dënimi i menjëhershëm do të ishte i pashmangshëm.

Pra, duro atë që thonë ata dhe lartësoje Zotin tënd me lavdërim para lindjes së Diellit dhe para perëndimit të tij, por edhe gjatë natës dhe në skajet e ditës, me shpresë se do të jesh i kënaqur (me shpërblimin)!

Kurrsesi mos i kthe sytë nga stolitë (e përkohshme) me të cilat i kemi begatuar disa prej tyre në jetën e kësaj bote, për t'i sprovuar me to! Shpërblimi i Zotit tënd është më i mirë e më i qëndrueshëm.

Urdhëroje familjen tënde që të falin namazin dhe bëhu i qëndrueshëm në këtë! Ne nuk po të kërkojmë ndonjë ushqim, përkundrazi, jemi Ne që të ushqejmë. E përfundimi i mirë u takon të devotshmëve.

Ata thonë: "Sikur të na sillte ai (Muhamedi) ndonjë mrekulli nga Zoti i vet?" Po, a nuk u erdhi atyre (në Kuran) shpjegimi i asaj që gjendej në Shkrimet e mëparshme?

Po t'i kishim shkatërruar me dënim para kësaj, ata do të thoshin: "Zoti ynë! Sikur të na dërgoje një të dërguar, që t'i ndiqnim ajetet e Tua para se të poshtëroheshim e të turpëroheshim!"

Thuaj: "Të gjithë janë duke pritur, prandaj pritni, se patjetër do ta kuptoni se cilët janë ithtarët e rrugës së drejtë dhe të udhëzuarit!"