The Noble Qur'an Encyclopedia

Ta, sin.[92] Këto janë ajetet e Kuranit, të një Libri të qartë,

që është udhëzim e përgëzim për besimtarët,

të cilët e falin namazin, e japin zekatin dhe janë të bindur për botën tjetër.

Në të vërtetë, atyre që nuk besojnë në botën tjetër, Ne ua kemi hijeshuar veprat e veta, prandaj bredhin verbërisht.

Këta janë ata që do të kenë dënim të rëndë (në këtë botë), kurse në botën tjetër do të jenë më të humburit.

Me të vërtetë, ty po të vjen Kurani nga një i Urtë, i Gjithëdijshëm.

(Kujto) kur Musai i tha familjes së vet: "Unë vërejta një zjarr. Do t'ju sjell që andej ndonjë lajm ose ndonjë urë zjarri për t'u ngrohur."

Kur shkoi tek ai, një zë e thirri: "Bekuar qoftë ai që është te zjarri dhe ata që janë rreth tij. I patëmeta është Allahu, Zoti i botëve.

O Musa, me të vërtetë, Jam Unë, Allahu, i Gjithëfuqishmi, i Urti.

Hidhe shkopin tënd!" Por, kur e pa atë duke lëvizur si të ishte gjarpër, u kthye dhe iku pa shikuar prapa. "O Musa, mos u frikëso, të dërguarit nuk frikësohen në praninë Time!

Por, nëse ndokush bën padrejtësi e pastaj të keqen e zëvendëson me të mirë, atëherë Unë jam vërtet Falës i Madh e Mëshirëplotë.

Fute dorën në gjoks: ajo do të dalë e bardhë, pa ndonjë të metë, si një nga nëntë shenjat për Faraonin dhe popullin e tij, sepse ata janë njëmend popull i pabindur."

Por, kur atyre u erdhën shenjat Tona të dukshme, ata thanë: "Kjo është magji e kulluar!"

Ata i mohuan ato padrejtësisht dhe me mendjemadhësi, edhe pse ishin të bindur në shpirt se janë të vërteta. Shih, pra, si ishte fundi i shkatërrimtarëve!

Edhe Davudit e Sulejmanit u dhamë dituri e ata thanë: "Lavdërimi i takon Allahut, i Cili na nderoi mbi shumë robër të Tij besimtarë."

Sulejmani e trashëgoi Davudin[93] dhe tha: "O njerëz, neve na është mësuar gjuha e shpendëve dhe na është dhënë nga çdo gjë mirësi. Kjo është me të vërtetë një dhunti e qartë."

Para Sulejmanit u tubua ushtria e tij nga xhinët, nga njerëzit dhe nga shpendët, të gjithë në radhë duke marshuar.

Kur arritën në luginën e milingonave, një milingonë tha: "O ju milingona, hyni në foletë tuaja, që të mos ju shkelë Sulejmani dhe ushtria e tij, pa e vënë re!"

Atëherë ai vuri buzën në gaz, duke qeshur me fjalët e saj dhe tha: "Zoti im, ma mundëso të jem mirënjohës për mirësitë që më ke dhënë mua e prindërve të mi dhe që të bëj vepra të mira, me të cilat Ti je i kënaqur! Më prano, me mëshirën Tënde, në mesin e robërve të Tu të mirë!"

Ai kontrolloi shpendët, pastaj tha: "Pse nuk po e shoh pupëzën? A nuk është e pranishme?

Do ta dënoj ashpër ose do ta ther, nëse nuk më sjell ndonjë arsye të fortë!"

Nuk vonoi shumë e ajo erdhi dhe tha: "Kam parë diçka që ti nuk ke parë dhe të kam sjellë një lajm të sigurt nga Seba.

Gjeta një grua që i sundonte ata. Asaj i ishte dhënë çdo gjë dhe ajo kishte një fron madhështor.

Pashë që ajo dhe populli i saj i binin në sexhde Diellit e jo Allahut. Shejtani ua kishte hijeshuar veprat e tyre dhe i kishte shmangur nga rruga e drejtë, kështu që nuk ishin të udhëzuar.

Si nuk i bëjnë sexhde Allahut, i Cili nxjerr të fshehtën nga qiejt e nga Toka dhe Ai di atë që fshihni dhe atë që shfaqni haptas?!

Allahu është Ai përveç të Cilit nuk ka zot që meriton të adhurohet, Zoti i Arshit madhështor."

Sulejmani tha: "Do ta shohim nëse e ke thënë të vërtetën apo ke gënjyer.

Shko me këtë letrën time dhe çojua atyre! Pastaj largohu (pak) nga ata dhe shiko si do të përgjigjen!"

Ajo (mbretëresha) tha: "Oj pari! Mua më ka ardhur një letër fisnike.

Është nga Sulejmani dhe thotë: "Me emrin e Allahut, të Gjithëmëshirshmit, Mëshirëplotit!

Mos u tregoni kryelartë ndaj meje, por ejani tek unë të nënshtruar!"

Ajo tha: "Oj pari! Më këshilloni për këtë çështje timen, sepse unë nuk do të marr ndonjë vendim pa ju!"

Ata thanë: "Ne jemi të fuqishëm dhe luftëtarë të rreptë, por vendimi të përket ty, prandaj shiko se çfarë do të na urdhërosh!"

Ajo tha: "Kur mbretërit pushtojnë ndonjë qytet, e shkatërrojnë atë dhe i poshtërojnë fisnikët e atij vendi. Kështu veprojnë ata.

Por, unë po u dërgoj atyre një dhuratë, e të shoh me se do të kthehen të dërguarit."

Kur erdhi (i dërguari), Sulejmani tha: "Vallë, me pasuri doni të më joshni? Ajo që më ka dhënë Allahu është shumë më e mirë se ajo që jua ka dhënë juve. Por, ju gëzoheni me dhuratat tuaja.

Kthehu tek ata se, pa dyshim, ne do t'u vemi atyre me ushtri, së cilës nuk do të mund t'i bëjnë ballë dhe do t'i dëbojmë që andej të poshtëruar e të përbuzur."

Pastaj tha: "Oj pari! Cili prej jush mund të ma sjellë fronin e saj para se të më vijnë të nënshtruar?"

Një i fuqishëm nga xhinët tha: "Unë ta sjell atë para se të ngrihesh nga vendi. Unë kam fuqi për këtë dhe jam i besueshëm."

Por, ai që kishte njohuri nga Libri, tha: "Unë ta sjell atë sa hap e mbyll sytë." Kur e pa atë të vendosur para tij, tha: "Kjo është prej mirësisë së Zotit tim, për të më sprovuar nëse do të jem mirënjohës apo mosmirënjohës. Kush falënderon, në të vërtetë e ka për të mirën e vet e, kush mohon, (le ta dijë se) Zoti im është i Panevojë e Bujar.

Ai tha: "Ndryshojani asaj fronin, që të shohim nëse do ta dallojë, apo është prej atyre që nuk dinë të dallojnë.

Kështu, kur erdhi ajo, u pyet: "A është froni yt i këtillë?" Ajo tha: "Si të ishte vetë ai." (Sulejmani i tha:) "Neve na është dhënë dituria para kësaj dhe ne ishim të nënshtruar (ndaj Allahut)."

Atë e kishte penguar (nga besimi) ajo që adhuronte në vend të Allahut, sepse ajo ishte nga një popull jobesimtar.

Asaj iu tha: "Hyr në pallat." Kur e pa atë, kujtoi se ishte ujë, kështu që zbuloi kërcinjtë e saj. Ai tha: "Ky është një pallat i shtruar me xhama." Ajo tha: "Zoti im, unë i paskam bërë padrejtësi vetvetes e tani, bashkë me Sulejmanin, i nënshtrohem Allahut, Zotit të botëve."

Ne dërguam te themudët vëllanë e tyre, Salihun (i cili u tha atyre): "Adhurojeni Allahun!" Por, ja që ata u ndanë në dy grupe kundërshtare.

Ai tha: "O populli im, përse kërkoni përshpejtimin e së keqes para së mirës?! Përse nuk kërkoni falje nga Allahu, që të mëshiroheni?!"

Ata thanë: "Ne të shohim ty dhe ata që janë me ty si ogurzinj." Ai tha: "Oguri juaj është prej Allahut. Në të vërtetë, ju jeni një popull i vënë në provë."

Në qytet ishin nëntë veta që bënin çrregullime në tokë e nuk bënin përmirësime.

Ata thanë: "Le të betohemi në Allahun se do ta vrasim atë dhe familjen e tij gjatë natës e pastaj do t'u themi të afërmve të tij se ne nuk ishim të pranishëm gjatë vrasjes së familjes së tij dhe se ne njëmend po e themi të vërtetën."

Ata kurdisën një kurth, por edhe Ne ngremë një kurth, pa e ndier ata.

Shih pra fundin e kurthit të tyre: Ne i shkatërruam ata dhe gjithë popullin e tyre.

Ja shtëpitë e tyre të bëra rrafsh me tokë për shkak të padrejtësive që bënin. Vërtet, në këtë ka mësim për njerëzit që dinë.

Ne i shpëtuam ata që besuan dhe i frikësoheshin Allahut.

Kujto Lutin, kur i tha popullit të vet: "Si mund të bëni këtë punë të ndryrë, madje duke parë njëri-tjetrin?!

A u afroheni burrave me epsh në vend të grave? Në të vërtetë, ju jeni popull i paditur!"

Përgjigjja e vetme që i dha populli i tij ishte: "Dëboni familjen e Lutit nga qyteti juaj, sepse ata janë njerëz që e mbajnë veten të pastër!"

Kështu, Ne e shpëtuam atë dhe familjen e tij, përveç gruas së tij, e cila ishte nga ata që mbetën pas.

Ne lëshuam mbi ta rrebesh (gurësh). Sa i tmerrshëm ishte rrebeshi i atyre që qenë paralajmëruar!

Thuaj: "Lavdërimi i takon Allahut dhe shpëtimi qoftë mbi robërit e Tij të zgjedhur! Vallë, Allahu është më i mirë apo ata që ia shoqërojnë Atij (në adhurim)?!

A mund të jenë (ata që i adhurojnë përveç Allahut) më të mirë se Ai që krijoi qiejt dhe Tokën, që zbriti për ju ujë nga qielli, me anë të të cilit Ne krijojmë kopshte të mahnitshme, pemët e të cilave ju nuk mund t'i rritni?! Pra, a ka zot tjetër krahas Allahut (që meriton adhurimin)? Jo, por ata janë njerëz që i quajnë të barabartë (të tjerët me Allahun).

A mund të jenë më të mirë se Ai që e bëri Tokën të qëndrueshme, krijoi në të lumenj dhe bëri në të male të patundshme dhe vuri pengesë ndërmjet dy detesh? Pra, a ka zot tjetër krahas Allahut (që meriton adhurimin)? Jo, por shumica e tyre nuk e dinë.

A mund të jenë më të mirë se Ai që i përgjigjet hallexhiut, kur ai i lutet, që jua largon të keqen dhe që ju bën trashëgues në tokë (njërin pas tjetrit)?! Pra, a ka zot tjetër krahas Allahut (që meriton adhurimin)? Sa pak që mendoni!

A mund të jenë më të mirë se Ai që ju udhëzon në errësirat e tokës e të detit dhe që i dërgon erërat si sihariq të mëshirës së Tij? Pra, a ka zot tjetër krahas Allahut (që meriton adhurimin)? I Lartësuar është Allahu nga ajo që i shoqërojnë ata!

A mund të jenë më të mirë se Ai që e fillon krijimin e më pas e përsërit atë dhe që ju furnizon nga qielli e nga toka? Pra, a ka zot tjetër krahas Allahut (që meriton adhurimin)?" Thuaj: "Sillni provat tuaja, nëse thoni të vërtetën!"

Thuaj: "Askush, as në qiej e as në Tokë, nuk e di të fshehtën, përveç Allahut, dhe as e dinë kur do të ringjallen."

Mos kanë ata, vallë, dituri për botën tjetër?! Jo, por ata janë në dyshim lidhur me këtë. Jo! Në të vërtetë, ata janë të verbër ndaj saj.

E, ata që nuk besojnë thonë: "A mos, vallë, kur ne dhe të parët tanë të bëhemi dhé, atëherë do të ringjallemi?!

Kjo është ajo që neve dhe të parëve tanë na është premtuar më parë. Kjo nuk është gjë tjetër veçse përralla të të parëve."

Thuaj: "Udhëtoni nëpër botë dhe shihni se si ishte fundi i keqbërësve!"

Mos u pikëllo për ta e as mos u brengos për shkak të kurtheve të tyre!

Ata thonë: "Kur do të jetësohet ky premtim, nëse jeni duke thënë të vërtetën?"

Thuaj: "Mbase mund të jetë afër jush diçka nga ajo që kërkoni ta përshpejtoni."

Në të vërtetë, Zoti yt është shumë Bujar ndaj njerëzve, por shumica e tyre nuk janë mirënjohës.

S'ka dyshim se Zoti yt e di çfarë fshehin zemrat e tyre dhe çfarë shfaqin haptazi.

S'ka asgjë të fshehtë në qiell e as në Tokë që nuk është shënuar në një Libër të qartë (Leuhi Mahfudh).

Në të vërtetë, ky Kuran u tregon bijve të Israilit shumicën e asaj për të cilën ata kundërshtoheshin

dhe, me të vërtetë, ai është udhëzim dhe mëshirë për besimtarët.

Pa dyshim, Zoti yt do të gjykojë ndërmjet tyre me gjykimin e Tij (të drejtë) dhe Ai është i Gjithëfuqishmi, i Gjithëdijshmi.

Prandaj, mbështetju Allahut, sepse ti, pa dyshim, je në të vërtetën e qartë!

Ti nuk mund t'i bësh të vdekurit të dëgjojnë, as mund t'i bësh të shurdhrit të dëgjojnë thirrjen, kur ata të kthejnë shpinën!

Ti nuk mund t'i shmangësh të verbrit nga humbja e tyre. Ti mund t'i bësh të dëgjojnë vetëm ata që besojnë në ajetet Tona. Ata janë muslimanë (të nënshtruar ndaj Nesh).

E, kur të përmbushet fjala, Ne do t'u nxjerrim atyre një kafshë nga toka, e cila do t'u flasë atyre, se njerëzit nuk u kanë besuar ajeteve Tona.

(Kujto) Ditën kur Ne do të tubojmë nga çdo popull nga një grup prej atyre që përgënjeshtruan ajetet Tona e do të tërhiqen duke qenë në radhë

derisa, kur të arrijnë, Ai do t'u thotë: "A i përgënjeshtruat ajetet e Mia, ndonëse nuk kishit njohuri për to, apo çfarë vepruat?"

Atëherë do të përmbushet vendimi ndaj tyre (duke i kapluar dënimi), për shkak të padrejtësive që bënin dhe ata nuk do të mund të flasin.

A nuk e shohin ata se Ne e bëmë natën për të pushuar në të, ndërsa ditën e bëmë dritë. Vërtet, në këtë ka shenja për njerëzit që besojnë.

(Kujto) Ditën kur do t'i fryhet surit (bririt) e do të tmerrohen të gjithë ata që janë në qiej dhe ata në tokë, me përjashtim të atyre që do Allahu. Të gjithë do t'i vijnë Atij të përulur.

Ti i sheh malet e të duken të palëvizshme, porse ato lëvizin si retë. Kjo është vepër e Allahut, i Cili ka përsosur çdo gjë. Vërtet, Ai është i Gjithëdijshëm për gjithçka që bëni ju.

Ata që vijnë me vepra të mira, do të kenë shpërblim më të mirë dhe do të jenë të mbrojtur nga tmerri i asaj Dite.

Ndërkaq, ata që vijnë me vepra të këqija, do të hidhen me fytyrë në Zjarr (e do t'u thuhet): "A do të shpërbleheni përveçse për atë që keni bërë?"

(Thuaju atyre, o Muhamed:) Në të vërtetë, unë jam urdhëruar ta adhuroj vetëm Zotin e këtij qyteti (Mekës), i Cili e ka bërë të shenjtë atë dhe të Cilit i përket çdo gjë, si dhe jam urdhëruar të jem musliman (i nënshtruar ndaj Tij)

dhe të lexoj Kuranin. Kushdo që ndjek rrugën e drejtë, e ka për të mirën e vet, ndërsa atij që humbet, thuaji: "Unë jam vetëm paralajmërues."

Dhe thuaj: "Lavdërimi i takon Allahut! Ai do t'jua tregojë shenjat e Tij e ju do t'i njihni ato. Zoti yt nuk është i shkujdesur ndaj asaj që bëni ju.